Pamela Światłowska

Ostatni rok pozostanie w mojej pamięci bardzo długi czas.

To były bardzo pracowite 12 miesięcy spędzone na University of Virginia (Charlottesville, Virginia) gdzie odbyłam staż naukowy w ramach Visiting Research Graduate Traineeship Program (VRGTP).

Prowadziłam projekt badawczy w Robert M.Berne Cardiovascular Research Center w Owens Lab, który swoja pracę skupia na molekularnej regulacji różnicowania komórek mięśni gładkich podczas rozwoju oraz jak przemiany w tych zróżnicowanych komórkach wpływają na patogenezę wielu chorób człowieka. Większość wykonanej przeze mnie pracy przełożyła się na pracę magisterską. Jednak oprócz głównych badań prowadziłam także dodatkowe eksperymenty. Pracowałam w bardzo zróżnicowanej narodowościowo grupie, która bardzo chętnie służyła pomocą oraz odpowiadała na wszelkie pytania, stąd panowała tam bardzo przyjazna atmosfera do pracy.

W ciągu ostatniego roku miałam szanse uczestniczyć w wykładach prowadzonych przez laureatów nagrody Nobla oraz różnych warsztatach gdzie nauczyłam się nowych technik laboratoryjnych. Nie tylko zyskałam nowe doświadczenie, ale i z łatwością przyswoiłam specjalistyczne słownictwo, posługując się nim na co dzień. Moje badania zostały ujęte w publikacjach naukowych, co w rezultacie dało współautorstwo w magazynie Nature Medicine oraz dwóch kolejnych, które obecnie są na etapie korekty. Każdego dnia nowe odkrycia naukowe przesuwają dotychczasowe granice, pokazując, że nadal jest dużo do zrobienia w świecie nauki. Udział w innowacyjnych badaniach oraz przenoszenie wyników z laboratorium do łóżka pacjenta w celu poprawy stanu zdrowia to cały proces, w którym chciałabym mieć swój udział, stąd kontynuacja nauki była oczywista. Z pozytywnym rezultatem aplikowałam o Stypendium Doktoranckie NHLI na Imperial College London, jednym z najbardziej prestiżowych uniwersytetów na świecie.

Po raz pierwszy, spotkałam się z informacją o VRGTP na początku studiów licencjackich, jednakże wówczas moja aplikacja nie była jeszcze możliwa. Nie mniej jednak, już wtedy wiedziałam, że będę starać się o staż naukowy VRGTP. Tak oto postawiłam sobie cele, których realizacja krok po kroku potencjalnie miała dać pozytywny wynik w przyszłości. I tak też się stało, poprawa płynności j.angielskiego, odbycie praktyk w Polsce i zagranicą, aktywny udział w kole naukowym oraz wydarzeniach naukowych były bardzo pomocne w procesie aplikacji.

Należy też wiedzieć, że staż VRGTP to nie tylko sama praca w laboratorium oraz wykonywaniu badań. Poprzez wyjazd poznałam wiele nowych osób, z którymi mam nadzieję utrzymać kontakt. To także okazja do bezpośredniego kontaktu z kulturą amerykańska jak i możliwość poznania kontynentu.

Być może w ostatnim czasie miałam większy zastrzyk szczęścia jednak, co jest tak naprawdę pomocne to umiejętności zdobyte podczas studiów i przede wszystkim ciężka praca, która zaowocowała. Kiedy aplikowałam na ten program nie spodziewałam się, że tak dużo może się wydarzyć w trakcie jednego roku. Osobiście, praca w jednej z wiodących światowych grup naukowych w dziedzinie komórek mięśni gładkich, była zarówno przyjemnością jak i zaszczytem. Szczerze polecam uczestnictwo w VRGTP szczególnie młodym naukowcom, którzy myślą o kontynuacji nauki. Udział w programie może być równie wielką zmianą dla Ciebie jak i dla mnie.

Pamela jest absolwentką studiów magisterskich na Międzyuczelnianym Wydziale Biotechnologii Uniwersytetu Gdańskiego-Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. W programie VRGTP brała udział w roku akademickim 2014-2015. Obecnie studiuje na studiach doktoranckich w Imperial College London.