Prof. Leon Gradoń

Fulbright Visiting Scholar

Polski naukowiec, profesor nauk technicznych, profesor zwyczajny Politechniki Warszawskiej, specjalista w zakresie inżynierii biomedycznej oraz inżynierii chemicznej i procesowej.

Absolwent inżynierii chemicznej na Politechnice Warszawskiej (1969) oraz matematyki na Uniwersytecie Warszawskim (1975). W 1976 uzyskał stopień naukowy doktora na PW, habilitował się w 1981. W 1990 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych.

Zawodowo związany z Politechniką Warszawską, w 1996 został profesorem zwyczajnym na Wydziale Inżynierii Chemicznej i Procesowej. Od 1999 do 2005 pełnił funkcję dziekana tego wydziału[1]. Pracował także w Centralnym Instytucie Ochrony Pracy. Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresie inżynierii chemicznej i procesowej oraz inżynierii biomedycznej. Jest autorem lub współautorem licznych publikacji naukowych, w tym kilkunastu monografii i podręczników akademickich, a także kilkudziesięciu patentów.

W 2006 otrzymał Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej za „wyjaśnienie podstawowych procesów transportu w układach dwufazowych i ich wykorzystanie do opracowania nowych konstrukcji filtrów wgłębnych”. Był wiceprzewodniczącym Komitetu Inżynierii Chemicznej i Procesowej Polskiej Akademii Nauk, powoływany w skład rad i komitetów doradczych różnych organizacji i instytucji (m.in. Narodowego Centrum Badań i Rozwoju) oraz czasopism naukowych.